PRZEDSZKOLE NR 2 W GNIEŹNIE

ŹRÓDEŁKO

MOTTO: Dawać zdrowie i radość poprzez gry w słońcu i na powietrzu, poprzez te gry wychowywać w służbie wielkich ideałów ludzkości Henryk Jordan „Chowanna” nr3/1945, W-wa. Charakterystyczna dla dziecka w wieku przedszkolnym jest częsta zmiana przedmiotu zainteresowania i rodzaju zajęć ruchowych, co wiąże się z niską zdolnością do koncentracji na jednej czynności ruchowej. U dziecka w wieku przedszkolnym zdobywaniu umiejętności nowych ruchów towarzyszy radość z osiągniętego sukcesu motorycznego oraz pamięć ruchowa, a także łatwość szybkiego uczenia się.

 W kształtowaniu i promowaniu rozwoju sprawności ruchowej dziecka istotną rolę pełnią wzorce społeczne środowiska rodzinnego i rówieśniczego, odpowiednia atmosfera oraz postawa akceptująca rodziców i wychowawców. Prawidłowy poziom sprawności ruchowej dziecka przedszkolnego zależy zarówno od zdrowia fizycznego i dobrego samopoczucia, jak i od zdrowia psychicznego. Systematyczne podnoszenie sprawności ruchowej wiąże się z wszechstronnym rozwojem fizycznym i psychicznym. Wpływa pozytywnie na kształtowanie osobowości i takich cech, jak: samodzielność, opanowanie, umiejętność skupienia uwagi, wytrwałość w pokonywaniu przeszkód.

Przebywanie i ruch na świeżym powietrzu jest czynnikiem ułatwiającym przyswojenie pokarmu i przywrócenie organizmowi pełnej gotowości do nowego działania. Przykładem  tego jest fakt, że dzieciom w okresie wakacji przybywa kilka centymetrów wzrostu, co jest efektem przebywania na świeżym powietrzu, podejmowania zabaw ruchowych, które przyczyniają się do przyspieszenia przemiany materii. To z kolei zwiększa zapotrzebowanie organizmu na bardziej urozmaicony pokarm, bogatszy w witaminy i minerały.

SPRAWNOŚĆ RUCHOWA DZIECKA W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

Jednym ze środków przeciwdziałających obniżonej sprawności ruchowej dziecka jest przyzwyczajanie go już w wieku 4-6 lat do podnoszenia  swej sprawności poprzez branie aktywnego udziału w ćwiczeniach, zabawach i zajęciach ruchowych.

Pewne nawyki nabyte w wieku przedszkolnym zachowuje się bardzo długo, nawet w dojrzałym życiu. Ruchy wyćwiczone w dzieciństwie pozostają w „pamięci” dłużej niż tekst wyuczony pamięciowo. Rozwój  fizyczny dziecka przedszkolnego nie przebiega równomiernie w poszczególnych latach jego życia. Mięśnie dziecka zawierają więcej wody, a mniej białka i substancji stałej niż mięśnie człowieka dorosłego. Są delikatne, luźno przyczepione do kości. Dlatego też dzieci szybciej się męczą niż dorośli. Męczy je siedzenie w jednej pozycji i brak możliwości ruchu. Jednak to samo dziecko zmęczone dłuższym przebywaniem w jednej pozycji, gdy znajdzie się w miejscu, w którym swobodnie może się bawić, szybko odzyskuje energię i wesołość.

Sprawność ruchowa wzrasta u dziecka z wiekiem. Do 5 roku życia ruchy obejmują duże przestrzenie ciała, duże grupy mięśni. Dziecko 4 letnie przy pierwszych próbach rzucania piłką wykonuje ruchy całym ciałem. Dziecko 5 letnie chwyta już piłkę dłońmi. Niezręczne dotąd ruchy, dzięki ćwiczeniom stają się harmonijne, rytmiczne, skoordynowane.

Ten okres życia dziecka nazywany jest „złotym okresem”. Ruchy manualne w tym wieku nie są jeszcze precyzyjne. Wiąże się to ze słabą sprawnością fizyczną ręki. Dlatego na przykład zawiązanie sznurowadła w bucie stanowi większą trudność aniżeli jazda na rowerze czy nartach. Ruchy swobodne, bez zbytniego napięcia mięśni umożliwiają dziecku kreślenie linii ciągłych ołówkiem czy pędzlem. Stopniowo doskonalą się drobnych mięśni, wzrasta koordynacja ruchów kończyn, głowy i tułowia. Pojawia się umiejętność utrzymywania równowagi w różnych pozycjach, czego przykładem jest bieg połączony z rzucaniem piłki w określonym kierunku, sprawne chwytanie z podskokiem, chodzenie po równoważni.

Rozwój ruchowy dziecka przedszkolnego jest źródłem nie tylko poznawania otaczającego świata, ale także prawidłowego rozwoju funkcji poznawczych i orientacji w przestrzeni. Dzięki temu dziecko zdaje sobie sprawę z istnienia kierunków, uczy się określać prawą i lewą stronę w stosunku do położenia własnego ciała. Wraz z rozwojem ogólnej sprawności ruchowej zwiększa się samodzielność życiowa dzieci w wieku przedszkolnym. Pod koniec wieku przedszkolnego sprawne ruchowo dziecko, bez pomocy dorosłych, potrafi samo ubrać się i rozebrać, umyć, uczesać, nakryć do stołu, sprzątnąć po sobie.

W sytuacjach życia codziennego potrafi w domu spełniać takie obowiązki jak: dbałość o rośliny w domu, podlewanie ich bez rozlania wody, wycieranie naczyń, układanie ich, posługiwanie się sprawnie nożyczkami.

Aktywność ruchowa wzmaga procesy myślowe oraz przyczynia się do:

- Doskonalenia spostrzegania wzrokowego i zdobywania doświadczeń ruchowych w zakresie statyki i dynamiki,

- Ułatwienia kształtowania się wyobraźni przestrzennej oraz rozumienia pojęcia czasu;

- Zdobywania umiejętności analizy i syntezy wzrokowej oraz oceny stosunków ilościowych i przestrzennych.

Podsumowując - przed wychowaniem fizycznym, przed nauczycielami, rodzicami obecnie stawia się następujące cele: (wg. Publikacji pod red. K. Zuchory, Myśli i uwagi o wychowaniu fizycznym i sporcie, AWF W-wa 2000):

- Rozwijanie, podnoszenie i utrzymywanie na możliwie wysokim poziomie wszechstronnej sprawności fizycznej;

- Wspomaganie i kształtowania zdrowia i harmonijnego rozwoju, korygowanie wad;

- Kształtowanie umiejętności i nawyków ruchowych

- Rozbudzanie zainteresowań i przyzwyczajeń ruchowych, prowadzących do wyboru formy czynnego uprawiania ruchu

- Stwarzanie okazji do czynnego wypoczynku (rekreacji, rozrywki)

- Kształtowanie cech woli i charakteru  

Opracowano na podstawie publikacji z witryny: www.przedszkola.edu.pl

Dzisiaj204
Wczoraj324
Ostatni tydzień2143
Ostatni miesiąc7395
Suma odwiedzin315007

niedziela, 24, czerwiec 2018